लाटेवर होऊनि स्वार

उसळती फेसाळती

खळाळती लाटा

स्वार होऊन त्यांवरी

धुंडाळते वाटा

फुंफाटले सुसाट

वेगे मी आरुढ

आव्हान पेलताना

मनी नाही हुरहुर

तळ लाटेचा क्षणात

क्षणी लाट ये पायात

आहे मलाच माझ्या

सागराचे आमंत्रण

© डॉ सदानंद चावरे

१६-८-२०२०

दूर क्षितीज रेषेला

दूर क्षितीज रेषेला...

दूर क्षितीज रेषेला

जरा थांबले आभाळ

निळ्या निळाईत

होते सारेच विलीन

निश्चळ जळ

स्तब्ध तसेच आकाश

दूर एकटेच दिसे

प्रकाशाचे एक बेट

नभ दाटले आकाशी

विखुरले पसरले

पंख कोणत्या परीचे

नभी विहरत आले

डॉ सदानंद चावरे

पारदर्शिका:- तुषार गणपुले

१६-८-२०२०

राधाकृष्ण

राधाकृष्ण...

राधा समजायला म्हटलं तर सोपी 

म्हटलं तर खूप कठीण.

ती त्याची गुरू होती

ती त्याची सखी होती

त्याच्यासाठी झुरणारी

त्याची प्रिया होती

यौवनाच्या पहाटे भेटलेली

अभिसारिकाही होतीं

त्याच्या हृदयाचं स्पंदन

जाणारी मैत्रीणही होती.

आयुष्यभर त्याची वाट पहाणारी

अलौकिक भक्तही होती.

विरहाची व्यथा जिरवणारी

महान योगिनी होती.

त्याची राणी नव्हती तरी

हृदय स्वामिनी होती

खरंच राधा कृष्णाची 

नक्की कोण होती?

© डॉ सदानंद चावरे

१२-८-२०२०

कृष्ण

कृष्ण...

प्रत्येकाला जसा भावला

तो कृष्ण निराळा होता

देवकीचा प्यारा बछडा

यशोदेचा नंद लाला

गोप गोपींचा साथी

राधेचा हृदय दुलारा

द्रौपदीचा  प्रियतम भ्राता 

रुक्मिणीचा प्रियकर झाला

मित्रांशी सख्यत्वे रमला

दुष्टांचा संहारक ठरला

विदुराचा होई पाहुणा

पांडवांचा संरक्षक मोठा

जाणुनी आतुनी सारेकाही

निर्विकल्प निर्लिप्त उरला

कृष्णाने सहज व्यापिला

पैस केवढा  मोठा होता

आदी अंत तयाचा

कधी कुणा आकळला

डॉ सदानंद चावरे

११-८-२०२०

वाट वळणाची

वाट वळणाची...

वाट वळणाची

माझ्या छोट्याशा गावाची

डोंगरा पल्याड

साध्या भोळ्या संस्कृतीची

घाटदार वाट जाते

एका नव्याच जगात

मन शांत शांत होते

वाट अनोखी चालत

एखादे हटके झाड

भेटे आभाळा जाऊन

मावळती ऊन दिसे

मनी दाटे हुरहुर

सूर्य क्षितिजी थांबला

वाट दिसावी म्हणून

गाडीचे इंजिन

धावे उरी धपापून

डॉ सदानंद चावरे

१०-८-२०२०

सांजवेळ

स्तब्ध जळ हे

स्तब्ध क्षण हा

आसमंत ही

विसावलेला

सांजवेळ की

उष:काल हा

संधिकाल हा

सजलेला

प्रशस्त डोंगर

सैलावले की

निसर्ग थोडा

सुखावलेला

जीवन नौका

जळी दिसतसे

तळात काही

गवसलेला

डॉ सदानंद चावरे

८-८-२०२०

सूर्योदय

तेजाळले गगन सारे

सुवर्ण गोल उजळता

उजळली पाने फुले

नवरसाने झळाळता

फाकली अशी प्रभा

सुवर्ण कण उसळले

कोंडला तिमीर निमाला

पसरता नभी किरण फुले

सूर्य बिंबी दाटलेले

चैतन्य ये नभांतरी

प्रभात क्षण किरणोत्सवी

आभा फाके हृदयांतरी

डॉ सदानंद चावरे

७-८-२०२०

 

स्वप्नं

स्वप्नं...

स्वप्नांचं बरं असतं

मुक्त मोकळं होता येतं

स्वप्नांनाही रंग असतात

भावनांचे कढ असतात

स्वप्नांचं आपलं जग असतं

स्थल कालाचं बंधन नसतं

काही स्वप्नं विरुन जातात

काही खोल मूळ धरून रुजतात

काही स्वप्नं तात्कालिक

काही स्वप्नं सार्वकालिक

स्वप्नांनाही आशय असतो

अंतर्मनात उमटणारा नाद असतो

स्वप्न ओंजळीतल्या फुलासारखी

प्रवाहा बरोबर वाहात जाणारी

स्वप्न पिढ्यानुपिढ्या जपलेली

काळाचा प्रवाह थांबवणारी.. .बदलणारी.

डॉ सदानंद चावरे

६-८-२०२०

Nisarga Gan

निसर्ग संगीत..

गर्द निळ्या आभाळात

हिमवर्खी नभ दाटले

पर्वत शिखरांवरून थोडे

हिम घसरत आले

गर्द हिरवे काच पाणी

आरस्पानी नितळ झाले

डोकावून वृक्ष फुलांनी

रूप जणू न्याहाळिले

रक्तवर्णी लाल कुसुमे

जीवन तृष्णा होऊन सजले

हिरवाईने नटला परिसर

निसर्ग कंठी गान फुलले.

डॉ सदानंद चावरे

४-८-२०२०